O mnie
Ponad trzydzieści lat temu przyjechałam z dwojgiem moich dzieci do Niemiec. Wydawało mi się, że kiedy już dobrze poznam tutejszy język, mój dyplom magistra technologii żywienia pozwoli mi na pracę w zawodzie. To mi się jednak nie powiodło. W rezultacie postanowiłam wybrać inny zawód, skończyłam szkołę terapii zajęciowej i podjęłam pracę ergoterapeutki w gabinecie terapeutycznym należącym do dużej instytucji socjalno-psychiatrycznej w Lubece. Przez kilkanaście lat pracowałam tam z dorosłymi, psychicznie chorymi pacjentami, z dziećmi, których tempo rozwoju nie spełniało oczekiwań rodziców, przedszkola lub szkoły. Praca ta uświadomiła mi wielki wpływ otoczenia na nasz stan psychofizyczny i znaczenie naszych relacji w systemach, w których żyjemy.
Zawodowe wymogi i osobiste zainteresowania spowodowały, że skończyłam podyplomowe studia terapii systemowej i rodzinnej. Wkrótce po ich ukończeniu podjęłam pracę w przychodni kliniki psychiatrii dzieci i młodzieży, gdzie przez czternaście lat, do grudnia 2024 roku, towarzyszyłam rodzinom, dzieciom, rodzicom, a czasem nawet dziadkom borykającym się z problemami, których nie byli w stanie rozwiązać sami.
W tym czasie ukończyłam szkolenia z terapii par i ustawień rodzinnych oraz wiele szkoleń z zakresu pracy klinicznej psychiatrii dzieci i młodzieży.
W terapii systemowej bierze się pod uwagę nie tylko osobę szukającą wsparcia, ale również jej otoczenie i wpływ zdarzeń, relacji międzyludzkich na jej życie. Moim zadaniem jest zrozumienie przedstawionej przez klientów sytuacji, opisanych zachowań i ich źródeł. Uświadomienie sobie przyczyn obciążających nas konfliktów, pozwala spojrzeć na nie z innej perspektywy oraz dostrzec własny wpływ na otoczenie i to, co nas spotyka.
Dzięki temu możemy wpłynąć na zmianę obciążającej nas sytuacji oraz na zmianę własnego jej postrzegania. To z kolei prowadzić może do poprawy samopoczucia i czerpania większej radości z życia.
